پرده ها رو کنار نزن؛ من همونیم که با رضایت خاطر تاریکی رو انتخاب کرد؛ بی حرکت یه جا واینستا، صدای موزیک رو بالا ببر که اینجا فی الواقع قلبی به سختی درد داره جون میده!

دروغ چرا، به طرز عجیب و خاصی رسیدم به اوج خنثایی؛ دارم توی درون خودم به فراموشی سپرده میشم؛ نمی دونم کجای این داستان به خواب عمیقی فرو رفتم اما من همونیم که تصمیم گرفت از تاریکی به درون روشنایی خیره بشه!

زندان در اصل جائی نیست که با عدالت حبست کنند، زندان در واقع جاییه که خودت با دستای خودت خودتو حبس می کنی؛ زندانی امید داره به آزادی اما گوشه گیر توی خلوت دلش به همه چی فکر می کنه الی آزادی!

خدایا به درون تاریکیم بیا که اینجا قلمرو سرد منه، خالی از گرمای وجودت، بیا و سخت منو در آغوش بگیر، می دونی که نمی خوام توی این سرمای ابدی به باد فنا سپرده بشم...

آسمون می باره سخت و چشما لبریزه از حس تلخ عاشق شدن، می بارم نرم روی آخرین برگِ دفترِ نقاشیم، باور کنی یا نه دیگه هیچ امیدی نیست؛ هیچ امیدی...